Karl Eiríksson Meistaramánuður

Þessa dagana er ég í virkilega góðum gír. Reyndar er mikil törn í skólanum en það er bara hefðbundið miðað við þennan tíma árs. Það er líklega það sem hefur verið að stoppa mig í að færa meira í stílinn hér á blogginu. 

Hvað varðar æfingar er allt á fullu. Ég er með Óla frænda í þjálfun og get ekki sagt annað en það sé skemmtilegt að fá að móta leirinn aðeins. Hann er ekki í góðu formi eins og staðan er í dag. En hann hefur vilja til verka og það telur. Þegar ég hef lokið mér af verður hann orðinn eins og helvítans meistari, djöfulsins vélmenni jafnvel. Við erum með hann í helvíti ströngum og erfiðum æfingum. Hann kemur oftast með mér og það er líka smá hvatning fyrir mig að hafa hann.
Af því eðlilega þarf ég alltaf að gera meira en hann og reglulega sýna honum hvað þetta er skítlétt fyrir mig en erfitt fyrir hann. Ég þarf að koma með línur eins og “ertu ekki að grínast, ertu í alvöru svona mikil kelling” “koma svo, skítlétt” “ég er ekki að grínast ég sá stelpu hérna í gær sem var að gera þetta betur en þú, drullaðu þér áfram maður!!” “nei ég vil ekki deila vatnsbrúsa með stelpum, farðu í vaskinn og fáðu þér að drekka”.
Þetta er allt partur af því að brjóta hann niður til þess að byggja hann upp. Svo er tekið smá pepp þegar við erum búnir, þá er ég að byggja hann upp. Þá tek ég línur eins og “vel gert” “þér er illt þarna af því þú ert að standa þig vel” “djöfull er kallinn farinn að taka á því, þú ferð bara að slá gamla manninum (mér) við eftir nokkur ár með þessu áframhaldi”. 

Það hefur ekki verið slegið slöku við í matarmálum. Nýlega var slátur í matinn og það vita allir að þeir sem borða slátur er meistarar. Ég hef líka verið að mastera morgunommelettuna og er orðinn helvíti seigur í slettunni. Hún er samt semi farin að verða eins og ruslapoki. Í lettuna fer allur fjandinn af afgöngum. Jááá!

Nýir skór duttu í hús fyrir skömmu og eru líklega bestu hlaupaskór sem ég hef stigið fæti í. Nike free 5.0. Þeir eru léttir, virkilega sveigjanlegir og einnig mjög mjúkir í meðferð. Mér finnst þeir líka look-a vel. Einnig tók ég próf í þeim um daginn og gekk virkilega vel. Þannig það gæti verið að í þeim búi fleiri hæfileikar en bara að láta manni líða vel á hlaupum. Tudd.

Kettir eru ekki í uppáhaldi hjá mér, eðlilega. En ég sá kettlinga um daginn og andskotinn sem það bræddi mitt gamla hjarta.

Börn Guðmundsson vinur minn eignaðist frumburð sinn í vikunni. Ég hitti nýjasta fjölskyldumeðliminn innan við dags gamlan. Barnið var eins og pabbi sinn, með eplakinnar og dökkt hár. Enn bráðnar gamalt stálhjarta.
Til hamingju með þetta Börn og Aubí. Börn hefur alltaf verið mikill barnakall og talar núna bara við mig í síma með grínbarnarödd. 

Það muna líklega allir eftir myndinni Home Alone. Þar sem Mikelay Caulkin leikur átta ára gamlan strák, Kevin McCallister. Fjölskylda hans ætlar í ferðalag til Frakklands yfir jólin og er mikill undirbúningur í gangi á heimili hans vegna ferðarinnar. Frændfólk hans er að gista og margir eru í húsinu. Nóttina áður en lagt er af stað í ferðina gerir slæmt veður sem veldur því að tré fellur á rafmagnslínu og rafmagn fer af húsi McCallister fjölskyldunnar. Við það endurstillist vekjaraklukka sem fjölskyldufaðirinn Peter McCallister hafði samviskusamlega stillt þannig að öll fjölskyldan hefði nægan tíma til þess að setja sig í stand fyrir það að vera sótt af flugrútu snemma morguninn eftir.

McCallister hjónin vakna svo þegar maður frá flugrútunni stendur á dyraþrepinu hjá þeim dinglandi. Þá átta þau sig á því að nú hafa þau sofið yfir sig. Við það hrökkva þau upp mjög snöggt og segja hina ódauðlegu setningu:

Ahhhhh! We slept in!!

Mikill hamagangur fer þá af stað og afleiðingar hans koma fram seinna þegar þau eru komin til Frakklands. Þá kemur í ljós að Kevin McCallister gleymdist heima og er þar aleinn. Kevin litli lendir svo í því að þurfa að verja heimili fjölskyldunnar fyrir þjófum sem reyna að brjótast þar inn. Mikið lagt á ungan pilt sem að lokum hefur þó betur á móti skíthælunum sem kalla sig “the wet bandits” eða blautu bófarnir. Ástæðan fyrir því er að þeir stífla alltaf vaska eftir að þeir hafa rænt heimili fólks og láta þar með allt fara á flot.

Ég varð fyrir svipaðri reynslu og McCallister hjónin nú í vikunni. Nema ég týndi ekki syni mínu, fór ekki til Frakklands, rafmagnið fór ekki af húsinu og þjófar reyndu ekki að láta greipar sópa í Reynigrundinni.
Heldur deili ég þeirri óskemmtilegu reynslu með McCallister fjölskyldunni að hafa sofið yfir mig einn dag vikunnar. Það hlaut að koma að þessu, ég fann þetta á mér. Klukkan hringdi rétt fyrir sex, ég snozaði eitthvað en endaði svo á því að slökkva bara á þessu. Ég vaknaði ekki fyrr en um níu. Þá fékk ég mér djúsglas og horfði á Simpsons. Það var snjór úti og ég var hvort eð er ekki að fara langt á sumardekkjunum, Ég tók algjöran letimorgun á þetta. Fjandakornið!

Þetta er allt eiginlega Alta Már að þakka. Hann hringdi í mig seint á Skype og við töluðum saman lengi, líklega til klukkan að verða tvö. Ég held þó að þetta styrki mig bara, þetta fer bara í bankann og það var jafnvel bara gott að láta aðeins henda sér niður á jörðina. Þannig ég líklega er enda þetta með að þakka Atla fyrir. Eins og ég hóf þetta á að gera.

Vikan hefur engu að síður verið nokkuð góð. Ég hef verið að snæða mikið af góðum mat. Fór svoldið að vinna með að sletta í góða -lettur á morgnanna og svo hefur stálheiðarlegur heimilismatur verið á borðum flesta daga vikunnar. Freistingarnar leynast samt víða. Ég væri til dæmis alveg til í að skella í mig einum gömlu góðum kjúklingaborgara á KFC. En ætli ég láti það ekki bíða.

Æfingarnar hafa engu að síður verið erfiðar. En samt sem áður finnst mér að ég geti farið lengra og meira all in. Það er það sem ég ætla að gera restina af mánuðinum. Það verður allt sett í hvínandi botn. Svo eru menn hættir að sofa yfir sig. Það er bara þannig, Klukkan er reyndar 0:37 núna og ég er að tala við Atla á Skype. FML

Þrettándi dagur í meistaramánuðinum.

Ég ætlaði að færa meira í stílinn í vikunni en eitthvað brást mér bogalistinn í þeim málum. Vikan sem leið var virkilega erfið og strembin. Þegar erfið og strembin koma saman eru góðir hluti sjaldan í gangi. En engu að síður var alltaf hægt að sjá jákvæðar hliðar á málunum. Nema eitt mál það var bara leiðindi, ég kem að því síðar.

Vikan hófst á leiðindaveðri. Fyrst rigndi mikið og svo kom í kjölfarið á því smá kuldi. Vinir mínir í útiklefanum í Kópavogslauginni voru mér sammála þegar ég sagði “helvíti er hann orðinn kaldur, helvítið á honum”. Við tókum smá umræðu um þetta þegar verið var að klæða sig í eftir sundið en lokaniðurstaða var þó að það væri samt betra að vera í útiklefanum og kuldinn gerði manni bara gott. Allir voru líka á einu máli um að mikilvægt væri að vakna snemma og synda alla ævi. Einn sagðist sjá eftir að hafa ekki byrjað á því fyrr. Ég sem yngstur í klúbbnum fékk hrós fyrir að vera farinn að gera þetta svona snemma. Þess má geta að meðalaldur þessara vina minn er 72 ár. 

Nokkuð mikið var um lærdóm í vikunni og meðal annars lágu fyrir skil á ritgerð sem þurfti að vinna nokkuð vel. Allt stemmdi í að það dæmi gengi vel upp. Ritgerðin tók á sig lit þegar líða fór á vikuna og allt leit vel út. En Adam gamli skítur var ekki lengi í Paradís. Ég þurfti að kíkja til tannsa og ekki óraði mig fyrir hvernig þessi ferð myndi enda. Gunnar Leifsson er góður tannlæknir og vinur fjölskyldunnar frá Vestmannaeyjum. En í þetta skipti get ég ekki sagt að það hafi verið skemmtilegt að hitta hann. Eins og alþjóð veit er ég mjög tannlæknahræddur og þarf oftar en ekki að harka vel af mér bara til þess að fara í tékk. Gunnar sagði mér þegar ég var sestur í stólinn að nú þyrfti að rífa jaxl úr stráknum. Það tók klukkutíma, skrúfjárn og tangir komu við sögu og að lokum þegar tönnin fór út (í tveimur bútum) heyrðist “nei andskotinn sjálfur”. Þetta þýddi að ég var lítill í mér og slappur alveg fram á laugardag. Þetta gerðist á fimmtudegi. Ég lét það þó ekki stoppa mig í að taka æfingu á fös og lau.

Þegar orðið meistarakokkur er notað á meðal þeirra sem þekkja mig frekar vel er eiginlega ekki annað hægt en að nefna mig á nafn í leiðinni. Ég er þó ekki þannig að ég sé að skella í eitthvað dúllerí hægri vinstri allan daginn. Heldur er ég svona eins og dýr og góð viskíflaska, dreginn fram þegar mikið ber við eða þegar menn þurfa að tríta sig vel. Hér hafa birst myndir af ýmsum einföldum réttum eins og hafragraut og soðnum eggjum. Um daginn skellti ég hins vegar í fautalega kjúklingasúpu með chilli, blómkáli, engiferrót og allskonar grænmetisbjúddara, hugsanlega paleovæn ef út í það er farið. Mágur minn bragðaði meðal annars á henni og var hér um bil búinn að snæða skeiðina í leiðinni svo góð var hún. Þess má geta að hann er mikill viskímaður.

Eitt af því sem ég hef gert mikið af í meistaramánuðinum er að rækta vini mína vel. Margir af þeim eru staddir í útlöndum og því hafa samskipti oftar en ekki farið fram í gegnum Skype. Halldór félagi minn, þekktur sem heimsreisu Halldór hér heima og Dori þegar hann er í útlöndum, er einmitt staddur í Kambódíu eða Seoul. Hann er mikið á flakki um heiminn og getur sjaldan verið kyrr. Þegar ég ræddi við hann síðast var hann staddur í Kína. Mest sakna ég viðveru hans í Saunklúbbnum Saunu Sigfús. Einnig hef ég verið í góðu sambandi við Atla Már sem er staddur í Liverpool. Hann er líka í meistaramánuðinum og berum við vinirnir oft saman bækur og tökum stöðuna. Ég fór með Baldri Kristján á Icelandic fish an chips sem er veitingastaður þar sem fish and chipsið er í hollari kantinum. Speltdeig er notað og kartöflurnar eru ekki djúpsteiktar franskar. Baldur er þó ekki í meistaranum og fékk sér bjór með matnum. Hann segist þó ætla að taka þátt næst. Vinir eru mikilvægir og án þeirra er þetta ekki upp á marga fiska hjá manni. Að rækta er mikilvægt.

Hápunktur vikunnar var Sjéntilmannakvöldið. Þá hittumst við vinirnir hér úr Fossvoginum, farið er í leikhús, menn klæða sig eins og sjéntilmenn og borða góðan mat. Maturinn var vægast sagt framúrskarandi. Humar í forrétt, hægeldað naut í aðalrétt og svo súkkulaðikaka í eftirrétt. Að sjálfsögðu fylgdi þessu bölvað fyllerí. En ég sat hjá hvað varðar þau mál. Kvöldið var samt sem áður gríðarlega vel heppnað. Það var þó helvíti erfitt að sitja á sér og fara ekki all in!

Helgin í meistaramánuðinum.

Það er deginum ljósara að ég hef ekki verið að henda inn færslu hérna eins og gerði í vikunni, það er að segja daglega. Enda stóð ekki til að það væri kálið. Ég vildi þó henda inn daglega fyrstu vikuna til þess að gefa mönnum aðeins smjörþefinn af því hvernig þetta verður í mánuðinum. Svona verða allar vikur uppbyggðar hjá mér í meistaranum.

Mánuðurinn er áskorun, planið er að fara með allar æfingar og öll lífsnorm í aðrar víddir. Ég er því að fara að leggja enn harðar að mér þessa vikuna. Morgunsund verður fært úr 1,5km í 2,0km, bætt verður á allar þyngdir í lyftingum og hlaup eftir æfingu fer úr minnst 4km í minnst 5km. Tempó á morgunhlaupum verður einnig aukið. Ég get þó ekki farið lengra á morgnanna þegar ég hleyp. Því á myndi ég einfaldlega drepa mig, þar sem kuldi og leiðindi eru að spila inní. Það er þó aldrei að vita nema þetta færist til í næstu viku þegar ég verð búinn að venjast kuldahelvítinu betur. Vegna þess að ég er að æfa meira þá þarf ég líka að borða meira. Fulla fjandans ferð!

Ég æfði ekkert á föstudeginum. Það var líka planið, hlaða aðeins. Það var líka mjög fínt af því ég hafði alveg þörf á því. Á laugardeginum var planið að leggjast vel í lærdóminn og það gerði ég líka. Náði góðum lestri og kom ýmsu í gang sem hafði verið á hakanum. Fyrir kvöldmat tók ég góða æfingu. Hljóp 2km lyfti mikið og vel og skilaði svo stífum 6km á brettinu eftir lyftingar. Ég væri að ljúga ef ég myndi segja að ég hefði ekki liðið undarlega um kvöldið af því ég vildi fá mér gott mönds. Það var frekar undarlegt að sitja við sjónvarpið, horfa á góða mynd og vera ekki með eitthvað gott súkkulaði til að maula.
Ég viðurkenni að ég hef verið með mikla löngun í súkkulaði alla vikuna, eins faggalega og mér finnst það hljóma þá viðurkenni ég það. Þeir sem eru að dæma mig go ahead, ég veit að ég er ekki sá eini!

Hápunktur helgarinnar var engu að síður sunnudagurinn. Það var gott að vakna snemma og borða góðan morgunmat heill heilsu eftir edrúmennskuna. En það besta var að á þessum degi fór gangan 4Tindar af stað. Það er liður í meistaramánuðinum. Hjalti Axel vinur minn er með mér í því. Flestir hafa heyrt af göngunni 5Tindar en það þó ekki á neinn hátt tengt 4Tinda göngunni. Ég og Hjalti ætlum okkur að klífa 4Tinda á 4 vikum. Hófum við leikinn á því að sigra Esjuna með miklum látum. Veðrið var frábært og Hjalti leit út eins og nýprentaður fimmþúsundkall eða nýsleginn túskildingur eða nýslægður túnfiskur, allt eftir því hvernig á það var litið. Við vorum ekki lengi með fjallið. Tölulegar staðreyndir úr Garmin úrinu: 3,5km upp 1klst13mín. 2.95km niður 47mín. Mesti hraði var 7km/klst og var það á leiðinni niður. Hjalti var í gönguskóm, ég var í hlaupaskóm. Þegar við komum á toppinn var þar Shefferhundur.

Þættinum bárust bréf. Tveir þáttakendur í meistaramánuðinum sendu mér mms mynd af snakki sem þær snæddu þegar þær voru með spilakvöld fyrir vinkonur sínar. Myndin er birt hér að ofan. Eins og sjá má er þetta allt mjög heilsulegt. Önnur þessara meistara tekur virkan þátt í mánuðinum og er á sumrin einn af burðarásum kvennaliðs Stjörnunnar. Æfir tvisvar á dag og er grimm í pepp-eroni-inu. Sannur meistari og öðrum þátttakendum til fyrirmyndar.
Einnig fékk ég bréf frá Vín þar sem góður vinur hrósaði mér með mánuðinn og gefur það manni byr undir báða vængi að fá þannig línur sendar. Hvatning er eitthvað sem er oft á tíðum ómetanlegt.

Ég ætla að koma með góða færslu á morgun. 

Fimmti dagur í meistaramánuðinum.

6:00 Það var ekki auðvelt að vakna þennan morguninn. Æfing gærdagsins sat væntanlega í mér ásamt því að ég fór ekki nógu snemma að sofa kvöldið áður. Ég var ekki kominn á fætur fyrr en um átta. Það spilaði líka inn í að ég var að fara til tannlæknis klukkan níu. Fjandakornið það er það leiðinlegasta og erfiðasta sem ég geri! Ég fékk mér egg og beikon í morgunmat. Aðeins að tríta mig af því það er föstudagur.

Það var ekkert að gerast nema þessi ferð til tannsa. Ég var svo bugaður eftir þá ferð að ég gerði ekki neitt fram að hádegi. Borðaði ekki neitt, hreyfði mig ekki, las ekkert, horfði ekki á neitt. Ég gerði ekkert.

12:00 Í hádeginu á hverjum föstudegi fer ég á veitingastaðinn Sægreifinn og hitti þar nokkra félaga mína frá Vestamannaeyjum. Kjartan Sægreifi er mikill öðlingur og eldar þar fyrir okkur humarsúpu í hádeginu. Það var ekki gerð undantekning á því þennan föstudaginn og Kjartan heilsaði mér með orðunum “sæll foringi” þegar ég gekk inn á staðinn. Það er ekki laust við að þessi ferð á Sægreifann hafi verið kærkomin sárabót fyrir leiðinlega ferð til tannlæknisins um morguninn. Þjóðmálin voru rædd og farið var í saumana á því helsta sem er að gerast í lífi manna.

Það stóð ekki til að gera mikið eftir hádegi. Föstudagar eru oftast þannig hjá mér að sem minnst er gert. Ég fór heim og las aðeins í skólabókum en það stóð þó ekki lengi yfir. Systir mín var með Hallowen gleðskap um kvöldið og því fór ég með mömmu að kaupa eitthvað dót fyrir það. Búninga og eitthvað þannig, sá meðal annars búning á hund. Sem mér þótti mjög fyndið. Það var nokkuð ánægjulegt þegar ég lagði fyrir aftan gamla bílinn minn. Mér sárnaði þó þegar ég sá að það var búið að klessa hann aðeins að framan. Illa farið með góðan fák. Undarlegt hvað manni finnst alltaf gaman og áhugavert að sjá bíla sem maður hefur átt áður, jafnvel þegar maður sér bíla sem vinir manns hafa átt áður líka. Ég möndsaði mikið yfir daginn af ávöxtum og eitthvað af skyri líka. Borðaði áður en ég fór, borðaði í bílnum og þegar ég kom heim.

19:00 Nú hugsa kannski lesendur með sér að ég hafi verið þokkalega vel settur fyrir þennan kvöldmat eftir að hafa verið að borða svona mikið yfir daginn. Það er lauksatt. Klukkan sjö var ég ekki svangur. Málið var að mér var boðið í mat til systur minnar og ég þekki hana það vel að ég veit að matur þar byrjar aldrei á þeim tíma sem stendur til að hann eigi að byrja á. Þannig ég mætti saddur. Maturinn byrjaði líka ekki fyrr en um átta. Pabbi mætti klæddur sem prestur. Maturinn var með allskonar matarlit í til þess að gera hann ógeðslegri að hætti Hallowen. Nokkuð skemmtilegt en líklega aðallega gert til þess að gleðja krakkana, þau skemmtu sér vel. Menn voru að fá sér þarna en ég lét það ógert. Já hann var drulluslakur.

Það var erfitt og skrítið að vera ekki að fá sér á föstudegi. Sérstaklega þar sem pabbi hafði Keypt handa mér Svart Gull í fríhöfninni og komið með heim. Hann verður bara að bíða betri tíma sá skratti. En dagurinn var samt sem áður góður og er ég ekki frá því að það hafi verið nokkuð gott að vakna fílhraustur á laugardagsmorgninum.

Fjórði dagur í meistaramánuðinum.

6:00 Ekki vissi ég að ég fengi hnefa í andlitið þegar ég opnaði hurðina og fór út að hlaupa í morgun. Var farið að kólna? Já andskotinn það var farið að kólna. Ég tók góða fjóra kílómetra á mjög miklu tempói. Enda var ég nánast búinn að kasta upp þegar ég kom í hlað. Áður en ég lagði af stað fékk ég mér banana, kaffi og alpabrauð með graskersfræjum. Eftir hlaupin fór ég í 3 egg, kaffi og hafragraut. Eplin voru búin þannig ég setti banana út á hafragrautin. Ekki gott kombó.

Það var tími klukkan átta sem ég mætti að sjálfsögðu í. Eftir hann var annar tími 10:50. Ég gleymdi að taka mönds með mér fyrir tvö kaffi þannig ég ætlaði að harka af mér fram að hádegi. Það var röng ákvörðun. Klukkan korter í tólf var ég orðinn svo svangur að ég hélt að maginn á mér myndi éta sjálfan sig. 

12:00 Nafni minn Karl Tryggvason er mikill meistari og ég fór með honum í hádegismat. Í matstofu háskólanema, Hámu, var svínakjöt í drekasósu á hrísgrjónabeði með sallati á boðstólum. Það var helvíti fínt. Það eru asískar dömur sem græja matinn þarna í Hámu og  elda oftar en ekki eitthvað frá Asíu. Þessi réttur var assskoti asískur og reglulega fínn.

Það var lítið að frétta eftir hádegi. Ég tók náttúrulega Balla Basic á þetta í kaffinu og fékk mér skyr með banana og epli. Kaffibolli líka. Ívar var með mér. Hann er eitthvað efins varðandi það að menn séu í alvöru að taka daginn svona snemma.

16:45 Það voru lyftingar og hlaup eins og venjulega. Áður en ég fór á æfingu var ég eitthvað svangur þannig ég sauð tvö egg og sullaði niður einum kaffibolla. Meistarakombó. Byrjaði á því að hlaupa 2 km fór svo í lyftingar þar sem ég tók lappir og hendur í bakaríið. Tók 40kg thruster 10 reps, 4 sett og alltaf 15 armbeygjur á milli. Það rústaði mér gjörsamlega. Eins og venjulega stóð til að hlaupa 4km eftir lyftingarnar. Þegar ég var á brettinu var allt í díógóinu. Annað heyrnatólið var alltaf að detta úr, ég gleymdi að fylla vatnsbrúsann og svo var ég á bretti þar sem ég gat ekki horft á sky og þar átti að koma yfirlýsing varðandi Rooney kl 18:00. Svo þegar ég var kominn í 3,5km og var alveg að bugast þá kom highway to the dangerzone í gang í ipodinum og heyrnatólið var hætt að pirra mig. Ég Lokaði augunum eldsnöggt heyrði inni í mér þegar Maverick (Tom Cruise) sagði “talk to me Goose (Anthony Edwards)” í lokaatriðinu á Top Gun þegar hann var alveg að skíta á sig en snéri svo dæminu við í bardaganum og bjargaði drullunni honum Iceman (Val Kilmer). Svo hljóp ég áfram og kláraði 6km. Djöfull sem mér leið eins og sönnum meistara þegar ég sat sveittur í klefanum eftir þetta, rústaður á því. Top Gun pepp, besta pepp í heimi? Jáááhhhhh! Ég tók próteinsjeikinn á þetta eftir æfingu og teygði vel í gufunni.

19:00 Ég snæddi afganginn af Lasagne-inu frá því í gær. Sem var mjög gott eins og í gær. Fékk mér tvær appelsínur eftir mat líka. Munurinn á þeim var mikill.

Ég er að vinna mikið með Sodastream tækið. Ekki að bragðbæta samt. Prófaði reyndar að setja vanilludropa í vatnið um daginn, það var algjört disaster.

Á kvöldin er ég að horfa á The O.C. aftur frá upphafi. Ég var algjör sökker fyrir þeim þáttum og er það greinilega ennþá. Glætan samt að Ryan sé svona hnausaður án þess að vera að vörka á fullu í gymminu. Djók!

Þriðji dagur í meistaramánuðinum.

6:00 Vekjaraklukkan fór af stað á þessum tíma en ég fór engu að síður ekki í gang með henni. Ég snúsaði í eitthvern hálftíma þangað til að ég stóð upp og kveikti á útvarpinu. Þá lá ég uppi í rúmi í annan hálftíma og var hálfsofandi. Frekar lélegt, en kannski bara uppsöfnuð þreyta að hellast yfir mig. Morgunmaturinn var sá sami og venjulega. 3 egg, hafragrautur, maltbrauð með kotasælu og tómötum. Svo fór ég í kaffi og djús. Ef ég ætlaði að gera djús á hverjum morgni með safapressunni þyrfti ég líklega að eiga appelsínu- og eplaakur. Fjandinn sem það fer mikið af ávöxtum í þetta og skilar lítið af safa af sér. En góður er hann, helvítans safinn úr pressuskrattanum.

Ég var ekki kominn upp í skóla fyrr en klukkan 9:00 og átti tíma klukkan tíu. Ég fékk mér kaffi áður en ég fór í tímann og borðaði skyr og epli með því. Eplið var gott. Hvort það var frá NY það veit ég ekki. En gott var það. Þegar ég kom í skólann lagði ég bílnum mínum töluvert frá skólanum svo ég þurfti að ganga dágóðan spöl eins og sést á myndinni. Partur af meiri hreyfingu. Venjulega hringsóla ég planið sem er nærst skólanum þangað til það losnar stæði þar. Drullan sem ég get verið.

12:00 Fór á staðinn Krua Thai og fékk mér réttinn Massaman. Ég hef gert það öll árin sem ég hef verið í skólanum. Verðinu á staðnum er stillt í hóf og það er alltaf nóg á disknum sem maður fær. Saddur og góður eftir þetta.

Ég læri oft með Ívari vini mínum sem er ættaður frá Indlandi. Hann er góður lærifélagi. Talar ekki mikið, en samt ekki of lítið. Lyktar ekki illa, en samt ekki of vel. Allavega góður vinur og lærdómsfélagi hann Ívar.Við lærðum saman eftir hádegi og þegar ég fór í kaffi með honum fékk ég mér skyr, hafraklatta, vatn og banana. Það er bara eitthvað svo einfalt að fá sér skyr á milli mála þegar maður er í skólanum.

19:00 Það var stórveisla í R23 eins og flesta daga þegar móðir mín stendur við eldavélina. Í dag skellti sú gamla í þrumandi fínt lasagne handa mér og gamla refnum. Með því var eitthvað salat sem var þrumandi gott. Hún var svo að sjóða eitthvern drykk úr engifer og eitthverju dóti. Ég kem með betri lýsingu á honum síðar. 

Um kvöldið fór ég í fótbolta með strákum úr skólanum. Við erum alltaf með þennan tíma á miðvikudögum og spilum í Fífunni. Það er tekið vel á því og flestir sem spila er góður á bolta og gera þetta mjög krefjandi fyrir vikið. Í kvöld var engin undantekning á því.

Gamall skólabróðir minn hann Bjarki Einar kom að máli við mig í gær og sagðist fylgja náið með flestum bloggum í meistaramánuðinum. Hann er góður félagi og benti mér á uppskriftasíðu á netinu. Honum finnst átakið gott og hefur gaman af. Sjálfur er hann þaulreyndur í svona átaksfræðum þar sem hann fór í gegnum eitt slíkt fyrir nokkrum árum og stóð sig með prýði. Gaman að heyra jákvæðar móttökur við meistaramánuðinum. Enda ekkert nema bjúddari sem er í gangi þessa dagana.

Ég var svoldið þungur í hausnum og lengi vel með smá hausverk í gær. Hvítur sykur og hvítt hveiti er allavega ekki á boðstólum. Ekkert sælgæti, ekkert gos, ekkert brauð. Tenging?

Annar dagur í meistaramánuðinum.

6:00 Eins og lagt hafði verið upp með vaknaði ég eldsnemma. Núna var ég þó ekki að fara á morgunæfingu þannig tíminn fór í margt annað. Ég tók mér góðan tíma í að lesa blöðin, horfði á BBC og Sky news líka. Morgunmaturinn var mikill og góður. Hafragrautur með eplum, 3 egg, hafrakex með túnfisk og kotasælu, kaffi og djús til að skola þessu niður.Virkilega góður morgun og ég var farinn út úr dyrum korter í átta.

Ég var ekki að fara í neina tíma í skólanum þannig ég var bara á lesstofunni að lesa. í kaffinu skellti ég í mig skyr og banana. Það er of basic, ég ætla að vinna í að finna mér eitthvað betra kombó til að hafa í kaffinu.

12:00 Ég fór á Saffran í hádeginu og fékk mér kjúkling á teini með sallati, hýðishrísgrjónum og lauk. Eitthvað sem klikkar aldrei og er virkilega matarmikið. Eins og staðan er hérna er ég búinn að vera pakksaddur allan daginn.

Veran á lesstofunni er oftast leiðinleg til lengdar þannig eftir hádegi fór ég heim að læra. Í kaffinu skellti í safapressunni í gang. Gulrætur, appelsínur og engiferrót. Mjög fín bomba. Safapressan er algjör lauma hjá mér í meistaramánuðinum.

16:45 Nánast undantekningarlaust fæ ég mér einn bolla af kaffi áður en ég fer á æfingu. Sama hvort það er fótbolti, lyftingar eða hlaup. Ég fæ mér eiginlega alltaf kaffi áður en ég fer af stað. Ég byrjaði á því að hlaupa úti 4km á góðu tempó. Fór svo inn og lyfti vel á efri búk. Er reyndar farinn að taka alltaf eina lappaæfingu með þegar ég lyfti bara á efri. Reyndar er ég að vinna með svo mikið af ólympískum æfingum að þetta er að blandast vel. Ekki vil ég verða eins og gulrót í laginu. Eftir lyftingar hljóp ég svo aftur 4km. Próteinsjeik eftir æfinguna, hann var ekki… eins og í gær.

19:00 Fór í mat til Soffíu systir og hún henti í góðan klassískan Bixi mat. Ég fékk mér þrjú egg og bara kjöt. Sleppti kartöflunum. 

Kvöldnarsl eru ávextir og vatn.

Tók þá ákvörðun í gær að lesa í enn eitt skiptið í gegnum bókina The art of war eftir Sun Tzu. Um veikleika og styrkleika segi meðal annars þar:

To be certain to take what you attack is to attack a place the enemy does not protect. To be certain to hold what you defend is to defend a place the enemy does not attack.

Góður dagur að kveldi kominn hér í R23.